فقط برای خنده

روزی مرد کوری روی پله های ساختمانی نشسته و کلاه و تابلویی را در کنار پایش قرار داده بود.

روی تابلو خوانده می­شد:من کور هستم لطفاً کمک می­کنید.روزنامه نگار خلاقی از کنار او می­گذشت.

نگاهی به او انداخت .فقط چند سکه در داخل کلاه بود.او چند سکه داخل کلاه انداخت

و بدون این که از مرد کور اجازه بگیرد تابلوی او را برداشت،آن را برگرداند

و چیز دیگری آن جا نوشت و تابلو را کنار پای مرد گذاشت و آن جا را ترک کرد.

عصر آن روز روزنامه نگار به آن محل برگشت و متوجه شد که کلاه مرد کور پر از سکه و اسکناس شده است

مرد کور از صدای قدم­های او، خبرنگار را شناخت و خواست اگر او همان کسی است

که متن روی آن تابلو را نوشته،بگوید که بر روی آن چه نوشته است؟روزنامه نگار جواب داد:

چیز خاص و مهمی نبود...